In samenwerking met de Amerikaanse architect Peter Eisenman zijn voor de stationszone in Eindhoven de mogelijke connecties tussen de Universiteit en de binnenstad nader onderzocht.

Het station is in de optiek van Peter Eisenman een knooppunt waar meerdere stedelijke dynamieken bij elkaar komen. Voorheen golden stations als “harde” infrastructuur in het stedelijk weefsel, die getransformeerd zullen gaan worden in “zachte” infrastructuur, van een fysieke “container” in een “stationsmall”. Het project richt in het transformatieproces van “hard” naar “zacht” op de verschillende krachten die op de situatie inwerken. Het resultaat is een serie gevouwen volumes met ‘onvoorspelbare kenmerken’ rond en boven de sporen, waar en passant een aantal belangrijke voetgangers en verkeersconnecties vloeiend met elkaar worden opgelost.

De resultaten van de eerste fase van het project zijn gezamenlijk met de andere workshopresultaten tentoongesteld in tentoonstellingsruimte MU in Eindhoven. Hierna is in samenwerking met de TUE een verdere uitwerking van het project voor de spoorzone begonnen. Later is het toegelicht in een symposium en zijn de resultaten aangeboden aan de gemeente Eindhoven en de NS.