Tom Frantzen
Constructie:
Faas Moonen
De hut bestaat uit 12 demontabele delen
De realisatie van een prototype van de vogelobservatiehut wordt op korte termijn mogelijk gemaakt door:
Gemeente Utrecht, Commissie Kunst en Cultuur.
ISOROY Nederland BV, Utrecht
Hoek Lopik BV, Lopik
STIHO BV, Utecht
Gebr. Bodegraven bv Metaalwarenfabriek, Nieuwkoop
UW Hout en Bouw, Utrecht
Dit ontwerp voor een vogelobservatiehut bestaat uit een vierkant van 4x4 M en daaronder een halve cirkel, beide elementen de halve gebouwhoogte hoog. Bij het binnenkomen kijkt men door de rechte voorkant van het vierkant, een rood perspex panorama-raam. Hierdoor kijkend kan men de te observeren richting kiezen, waarna men plaats neemt op de bank. Dan kan men door de spleet tussen het vierkante en het cirkelvormige deel heen kijken, ongehinderd door ondersteuningen voor het bovenliggende deel.
De vorm van het gebouw wordt door de meeste mensen vergeleken met een Virtual Reality helm en past binnen de traditie van de ‘Architecture Parlante’. Het gebouw schijnt voor zich te spreken. Toch is er ook op deze kleine schaal die Rem Koolhaas zonder twijfel XS (extra small, een schaal waarop volgens Koolhaas vooral de vorm zich manifesteert.) zou noemen wel degelijk ook programmatisch onderscheid in het gebouw te ontdekken; het onderscheid tussen binnen komen en kiezen waar men zal gaan zitten (het rode panoramaraam) en het obser-veren, waarbij het zichtveld nooit belemmerd mag worden (de spleet).
Juist het feit dat deze combinatie van vorm en functie wordt opgeladen met beelden als een nachtkijker of VR-helm, zonder een vorm te zijn die obligaat uit zijn functie voortkomt maakt het gebouwtje zo interessant.