De laatste jaren is deze ontwikkeling te volgen geweest door de gaten in de territoriumscheiding, de ramen in de woning. Veel minder dan vroeger dienen deze om licht in de woning te brengen, deze condities zijn met behulp van kunstlicht immers beter te beheersen. Het raam is geëmancipeerd tot betekenisdrager en geeft signalen af aan de samenleving, vergelijkbaar met het geluid dat sommige dieren voortbrengen om kenbaar te maken aan wie het territorium toebehoort. Een matte folie op het raam geplakt betekent dat men het niet moet wagen naar binnen te kijken en contact te zoeken, terwijl een ontstellende hoeveelheid triplex eenden en kerstlichtjes laat zien hoe gezellig het wel niet is in de Nederlandse woning en hoe uitnodigend de bewoner. Kom binnen, kopje koffie? Omdat enerzijds het fysieke territorium steeds kleiner wordt en de samenleving er via de diverse communicatiemiddelen als televisie, telefoon en Internet steeds verder in het territorium, de woning, binnendringt is ook de plotselinge aandacht voor binnenhuisarchitectuur op de populaire televisiezenders te begrijpen. Door de eenvormige bouwmethodes en welstandsnormen is de buitenzijde van het territorium niet meer door de bewoner te beheersen en kan op het raam na niet meer communiceren, waardoor deze automatisch het accent verlegt naar de binnenzijde waar optimale vrijheid moet worden geboden.

Deze ontwikkeling vindt zijn neerslag in het aantal woningen dat casco wordt opgeleverd. In deze beknopte analyse van de fysieke kenmerken van de menselijke territoriumdrift ontbreken nog 2 elementen die wat problematischer zijn: het balkon en de auto. Het balkon is nooit ingezet om het eigen territorium te begrenzen maar om een blik te bieden op het gebied daarbuiten of andersom, hetzij voor het uitoefenen van visuele controle dan wel het tonen van het lichaam vanuit een onaantastbare positie. De auto is voor de bezitter de veer om mee te pronken. Hoe onbeduidend saai en normaal ook de buitenzijde van het huis, hoe betekenisvol en persoonlijk ook de keuze van het interieur van de eigen woning, de auto is bedoeld om er tijdens de reis over andermans territorium de ander mee te verblinden of te verleiden, overdag door felle kleuren en flitsende complexe vormen, s'nachts door agressieve koplampen en opvallende reflectoren. De autoruit krijgt hierbij weer dezelfde rol als het raam in de woning, wanneer zij wordt geblindeerd of voorzien van stickers met mededelingen. Dat de samenleving tegenwoordig zo worstelt met de vraag waar de auto te stallen heeft wellicht hiermee te maken: Voor de deur is te agressief en in een dichte garage is weinig suggestief.