Ir. FRANTZEN et al architecten
Erik Nap, Otto Doorenbos
Niels van Eijk, i.s.m. Dienst Bouwtoezicht Beheer en Vergunningen gemeente Eindhoven
interieur houten doos
spaanplaat keukenblok
De eerste groep, de gemeentelijke instanties en de hulpverleners maken gebruik van de ruimtes die reeds bruikbaar zijn. Voor de tweede groep "gebruikers" wordt er in de grote hal van het verdeelstation een nieuwe houten constructie neergezet die bescherming biedt tegen de extreem lage temperaturen die hierbinnen kunnen optreden. Hierin bevinden zich de badruimtes en de slaapzalen.
Deze voor de hand liggende oplossing wordt opgeladen door de omkering van enkele details. Bij het betreden van het gebouw trekt de drugsverslaafde de transparante voordeur naar zich toe open, zodat deze als het ware zijn interieur (de open lucht) verlaat, en uit zijn vertrouwde omgeving stapt. Binnen gekomen stapt hij op een verhoogde houten vloer onder het toeziend oog van de bewaking, zodat hij figureert op een podium en zich niet in zijn echte leven bevind. Wanneer hij s'ochtends het pand verlaat ziet hij zich weerspiegelt in de voordeur, die een one-way mirror blijkt te zijn.
"Kijk toch eens naar jezelf, doe er eens wat aan !" is immers de hulpverlenende moraal.
In de houten doos wordt slechts 1 low-budget materiaal (underlayment, tot 1,8 m hoog blank afgelakt) toegepast, voor vloeren, wanden, plafonds, hufter-proof bedden, deuren en nachtkastjes. In de voorzijde van de bedden bevinden zich de uitblaasroosters van het verwarmingssysteem en het nachtkasje is in geopende stand meteen het bedlampje met een gerichte lichtbundel. De visualisatie heeft de sfeer die ik zoek in het gebruik van "shoot 'm up" computerspelletjes als rendering-programma's, grove pixels met maximum sfeereffect i.p.v realiteitswaarde.